Tezer Özlü Sözleri

Tezer Özlü Sözleri

Sayfa İçeriği: Tezer Özlü Sözleri Kısa, Tezer Özlü Sözleri Facebook, Tezer Özlü Sözleri Tumblr, Tezer Özlü Sözleri Onedio, Tezer Özlü Sözleri Özlü, Tezer Özlü Yazıları, Tezer Özlü Sözleri Anlamlı

Bu güzel sayfamızda sizler için en güzel Tezer Özlü Sözlerini hazırladık. Sayfamızdaki Tezer Özlü’ye ait özlü sözleri facebook, twitter ve whatsapp ile sevdiklerinizle paylaşabilirsiniz.

EN GÜZEL TEZER ÖZLÜ SÖZLERİ

Manşet: Hiç kimseyi, yalan söylediğini anlayacak kadar tanımak istemiyorum.


Aklımı ellerinizden kurtardım.

Taze çayım ve taze yaralarım var. Çok zenginim.

En çok ve en uzun sana inandım.

Hayat bağıra bağıra, susmayı öğretir insana.

Her şey geçiyor, hiçbir şey geçmese de.

Söyleyecek çok şeyim olduğunda genelde susarım.

Ben belli bir ülkesi olmayan insanlardanım.

Reklamlar
Reklamlar

Bilirsin, yazılmadıkça bitmeyen şeyler biriktirir kadınlar.

Ölmek isteğim yok. Yaşama isteğim olmadığı gibi.

Sözcüklerin tümü içimden çıkmadan bir an bile uyuyamam.

Yalnızlık bana hiçbir an eksilmeyen bir güç veriyor.

Hiç kimseyi, yalan söylediğini anlayacak kadar tanımak istemiyorum.

Burası bizim değil, bizi öldürmek isteyenlerin ülkesi.

Nerde olmak istediğimi bilmiyorum. Belki de bu yüzden hiçbir yerdeyim.

Karşılıklı gülsek. Gülebilir miyiz dersin? Gülebilir misin?

Kimse kimseyi unutmuyor ama asla karşı tarafın istediği biçimde hatırlamıyor.

Aşk acısı çekmedim hiç. Çünkü dünyanın verdiği acı her zaman güçlüydü.

Her köşe, her cadde öyle dolu, öyle dolu ve bu doluluk içinde öyle boş, öyle boş, öyle boş ki.

Şunu öğrenmelisin: Sen hiçbir işe yaramaz değilsin. Seni senden çalan toplumdur.

Bir ülkenin anarşisini kim anlatabilir? Ölenler mi? Öldürülenler mi? Her gün yeni ölümleri bekleyenler mi?

İnsanın başkalarına söyledikleri kendi duymak istedikleridir. Sevmesi, sevilmeyi istediği biçimdir.

Her gece ölüyorum. Sonra ölümden kaçıp yeniden canlanıyorum. Her yirmi dört saat, hem yaşam, hem ölüm.

Bazen bir söz yoktur. O gün ne olduğunu özetleyecek zekice bir alıntı yoktur. Bazen gün, sadece biter.

Yaşanacak bir yaşam var. Binilecek bisikletler var. Yürünecek yaya kaldırımları ve tadına varılacak güneş batışları var.

Bir yüksekliğin, bir başıma olduğum bir yüksekliğin en ucundayım. İnemiyorum. Yaşayamıyorum. Ölemiyorum.

Reklamlar

Alışıyor inan kendini içinde tutmaya, dilinin altındaki baklaları ıslatmadan konuşmaya, sultanlara yaraşır bir sağırlığa, alışıyor işte.

Nihayet yağmur başladı. Bu sabah artık yağmuru neden bu kadar çok sevdiğimi anladım. Ağlayan bir yüreğe benzediği için.

Reklamlar

Hayatın boyunca kendin gibi olman konusunda telkinler dinlersin, olacağın bir yer ararsın. En kendin olduğun haldeyse değişmen istenir.

Artık gitmeyeceğim. Nereden geldiğim sorusunu yanıtlamak istemiyorum. Hiçbir yerden gelmiyorum. Kendimden başka.

Ne düzenli bir iş ne iyi bir konut ne sizin medeni durum dediğiniz durumsuzluk ne de başarılı bir birey olmak ya da sayılmak benim gerçeğim değil.

Şimdilik hiç kimseyle uykumu paylaşmayacağım. Umutsuzluk dolu birisiyle hele hiç. O zaman birlikte balkondan atlamak kalıyor geriye.

Sakin ol. Öylece dur. Yaşamdan geç. Kentlerden geç. Sınırları aş. Gülüşlerden geç. Anlamsız konuşmaları dinle, galerileri gez, kahvelerde otur. Artık hiçbir yerdesin.

Karşı çıkmak istediğim evler, koltuklar, halılar, müzikler, öğretmenler var. Karşı çıkmak istediğim kurallar. Bir haykırış, küçük dünyanız sizin olsun!

Tren raylarını severim. Bağımsızlığı, gidebilmeyi, kalmak zorunda olmamayı, uymak zorunda olmamayı anımsatır. Tren rayları bir tür bağımsızlıktır benim için.

Tek bir kelimeden binlerce anlam çıkardığım günler oldu, yazılan uzun cümleleri görmezden geldiğim günlerde. İnsanlara inanmaya çalışmaktan yoruldum.

Karşıma çıkan her şey yetersiz. Soluduğum her şey yetersiz. Dalgalar, odalar, mekanlar, sevgiler yetersiz. Suların tadı yetersiz. Günlerin uzunluğu yetersiz. Haftaların günleri yetersiz.

Onu sevmeyi bir tutku haline dönüştürüyorum. Bu sevgide tüm sevgilerim, sevebilme gücüm var. Gelecekteki sevgileri de yaşar gibiyim. Geçmiştekileri de.

Ölüm düşüncesi izliyor beni. Gece gündüz kendimi öldürmeyi düşünüyorum. Bunun belli bir nedeni yok. Yaşansa da olur, yaşanmasa da. Bir kaygı yalnız. Beni, kendimi öldürmeyi denemeye iten bir kaygı.

Yabancısı olmadığım bir tek olgu var. O da kendi varoluşum. Belki tek mutluluğum bu. Tek bağlantım. Kendimi kavrayamazsam, tüm varoluşum yitmiş demektir.

Hava çok güzel. Mavi gökyüzü, güneşin sıcaklığı hiç bitmeyecek gibi. Bugün neler düşünülür, diye geçiyor aklımdan. Belki yazı bile yazılır. Ne limanlar var yeryüzünde diyorum. pekguzelsozler.com Ne açık denizler. Ama dağlar arasında kaybolan kaç deniz var?

Bahçemde yetiştirdiğim gülleri her akşam öpüp kokladığım gibi. Senin mektubunu da öpüp kokladım. Yaş mı, baş mı, içinde bulunduğumuz koşullar, dağılmışlığımız mı, bilmiyorum, duyarlılığı artırıyor. Bir gözyaşları eksik. Belki o da var, için için akıyor.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir